Wie tegen obstakels aanloopt in het leven, doet er goed aan om na te denken over zin en betekenis. Niet over dé zin van hét leven, maar over de betekenis van uw unieke leven. Ook geen goedkope zingeving als in: 'het is ellendig, maar het zal wel ergens goed voor zijn'. Het gaat om de (her)ontdekking van wat er voor u ten diepste toe doet. Hoe ziet uw leven eruit als u leeft volgens uw diepste waarden? En wat zijn de, bewuste of onbewuste, motieven of omstandigheden die u van dat leven afhouden? In gesprekken onderzoeken we omstandigheden, problemen, belemmeringen, waarden, vrijheid en verantwoordelijkheid.
Deze vorm van psychotherapie is gebaseerd op een therapie die Viktor Frankl heeft ontwikkeld. Hij noemde het 'Logotherapie en existentiële analyse'.  Hieronder kunt u daar meer over lezen.

   
 In mijn praktijk kunt u terecht met:
      -  ervaring van leegte / zinloosheid
      -  rouw over verlies van mensen of andere verliezen
      -  depressieve klachten
      -  verstoord zelfbeeld / schaamteproblematiek
      -  het proces van acceptatie bij ziekte van jezelf of je naasten
      -  levensfasevragen: wat wil ik (nog) met mijn leven?
      -  alle mogelijke levensvragen over zin- en betekenisvinding, leven en dood, inspiratie, troost enzovoort

Wat is logotherapie?

Logotherapie gaat er vanuit dat ieder mens een aangeboren behoefte heeft om zin en richting in het leven te vinden, ook wanneer omstandigheden moeilijk of pijnlijk zijn. Logotherapie helpt mensen om die persoonlijke betekenis te ontdekken door te kijken naar drie bronnen van zin:

  • Wat we doen (bijdragen, creëren, zorgen)
  • Wat we ervaren (liefde, verbondenheid, schoonheid)
  • Hoe we omgaan met het onvermijdelijke (houding, veerkracht, waarden)

Logotherapie is een praktische, hoopvolle benadering die mensen ondersteunt bij het maken van keuzes die passen bij hun waarden en innerlijke kompas.
Frankl bedacht deze therapie om mensen weer bewust te maken van de vrijheid die ze hebben. De therapie helpt mensen om blokkades die de vrijheid in de weg staan bewust te maken of zelfs op te heffen.

Waar komt logotherapie vandaan?

Logotherapie komt uit het werk van de Weense psychiater en neuroloog Viktor E. Frankl (1905–1997). Hij ontwikkelde deze benadering in de jaren dertig en veertig van de twintigste eeuw, als reactie op zowel het psychoanalytische denken van Freud als de gedragsgerichte benaderingen die toen opkwamen.

Frankl’s ideeën kregen hun definitieve vorm na zijn ervaringen in verschillende concentratiekampen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Daar zag hij van dichtbij hoe mensen konden overleven — fysiek én geestelijk — door een gevoel van zin, hoop en innerlijke richting vast te houden, zelfs in extreme omstandigheden.

Na de oorlog werkte Frankl zijn inzichten verder uit in boeken, lezingen en therapeutisch werk. Logotherapie werd zo de “derde Weense school van psychotherapie”, naast die van Freud en Adler.

Kort gezegd: logotherapie vindt zijn oorsprong in Frankl’s zoektocht naar een mensbeeld waarin betekenis, verantwoordelijkheid en vrijheid centraal staan, gevoed door zowel psychologische kennis als diepe levenservaring.

Hoe verschilt logotherapie van andere vormen van therapie?

Waar veel therapieën vooral kijken naar waarom iemand ergens last van heeft, richt logotherapie zich vooral op waartoe iemand leeft — welke waarden, doelen en betekenis iemands leven richting geven.

Enkele kernverschillen in het kort:

Betekenis centraal
Andere therapieën richten zich vaak op het verminderen van klachten; logotherapie richt zich op het vinden van persoonlijke zin, waardoor klachten soms op een andere manier hanteerbaar worden.

Focus op vrijheid en verantwoordelijkheid
Logotherapie benadrukt dat mensen — zelfs binnen moeilijke omstandigheden — een keuzevrijheid hebben in hun houding en in de betekenis die zij aan hun leven geven. Doel is het (her)ontdekken van de vrijheid.

Existentiële invalshoek
Waar andere therapievormen psychologisch of gedragsmatig werken, heeft logotherapie een existentiële basis: zij gaat over mens-zijn, waarden, en omgaan met de fundamentele vragen van het leven.